|
ANNABEL LEE
Senelerce, senelerce evveldi; bir deniz ülkesinde
Yaşayan bir kız vardı, bileceksiniz ismi Annabel Lee;
Hiçbir şey düşünmezdi, sevilmekten, sevmekten başka beni.
O çocuk ben çocuk, memleketimiz o deniz ülkesiydi,
Sevdalı değil karasevdalıydık ben ve Annabel Lee;
Göklerde uçan melekler bile kıskanırlardı bizi.
Bir gün işte bu yüzden göze geldi o deniz ülkesinde,
Üşüdü rüzgarından bir bulutun güzelim Annabel Lee;
Götürdüler el üstünde koyup gittiler beni,
Mezarı oradadır şimdi, o deniz ülkesinde.
Biz daha bahtiyardık meleklerden, onlar kıskandı bizi,
Evet! Bu yüzden?(Şahidimdir herkes ve o deniz ülkesi)
Bir gece bulutunun rüzgarından üşüdü gitti Annabel Lee.
Sevdadan yana, kim olursa olsun, yaşça başça ileri, geçemezlerdi bizi;
Ne yedi kat göklerdeki melekler , ne deniz dibi cinleri,
Hiç biri ayıramazdı beni senden güzelim Annabel Lee.
Ay gelip ışır, hayalin irişir güzelim Annabel Lee;
Bu yıldızlar gözlerin gibi parlar güzelim Annabel Lee;
Orada gecelerim,uzanır beklerim sevgilim, sevgilim,hayatım, gelinim
O azgın sahildeki, yattığın yerde seni...
Edgar Allan POE
|
|
İnsan kısmı bir misafirhane, her sabah yeni bir misafir gelir.Bir sevinç, bir bunalım, bir zalimlik.
Aniden farkına varmak bir şeyin,
Hepsi beklenmedik misafir...
Hepsini karşılayıp eyle! evini vahşetle süpürüp, bütün mobilyaları boşaltan bir kederler kalabalığı gelse bile,
Her birini alnının akıyla misafir et...
Olur ki yeni bir zevk getirmek için, boşalttılar evini...
Karanlık düşünce, utanç ve garez...
Hepsini gülerek karşıla kapıda ve buyur et içeri...
Minnettar ol her gelene kim gelirse gelsin...
Çünkü bunların herbirisi öte taraftan bir kılavuz olarak gönderildi...
Hz. Mevlana Celaleddin-i Rumi...
|
|
|
"THE FUTURE BELONGS TO THOSE WHO BELİEVE IN THE BEAUTY OF THEIR DREAMS"
One night I dreamed I was walking along the beach with the Lord.
Many scenes from my life flashed across the sky.
In each scene I noticed footprints in the sand.
Sometimes there were two sets of footprints,
other times there were one set of footprints.
This bothered me because I noticed
that during the low periods of my life,
when I was suffering from
anguish, sorrow or defeat,
I could see only one set of footprints.
So I said to the Lord,
"You promised me Lord,
that if I followed you,
you would walk with me always.
But I have noticed that during the most trying periods of my life
there have only been one set of footprints in the sand.
Why, when I needed you most, you have not been there for me?"
The Lord replied,
"The times when you have seen only one set of footprints in the sand,
is when I carried you."
Mary Stevenson
|
|
|
|